"Temas etmeden birbirlerini yaşadılar. Birbirlerinde yaşadılar. Ayrı öldüler ama ayrılmadılar."
"Sert ve aşınmaz bir kaya olmaktan sıkıldığı zamanlarda, ruhunun yumuşaklıklarına sığınıyor,kendini yalnızlığının imparatorluğuna saklıyordu. Ağlamak, yalnız yapılması gereken bir eylemdi onun için."
" 'Sen' diye başlamış 'Ben' diye bitirmişsin her zamanki gibi. 'Esirliğim ve hürriyetimsin.' diyecek kadar hâlâ aşka teslim misin sevgili?"
"Karışmadık biz, karışmayacağız. 'Bir yaratıldık biz ' derdik, hatırlar mısın?"
"Gözlerinin değdiği kim varsa orada kal. Sana kanlı canlı bir daha kendini sakladığın gözlerimi vermeyeceğim."
"Gömleğimden bir leke dışarıya çıkmazsa,kalbimin üzerindeki kanayan yaramı görmüyor kimse. Ara ara leke gibi dışa sızıyorum gözyaşlarımla. Hepsi bu."
"Kararsız kaldığım en güzel çelişkimsin sen. Kalmalı mıyım,gitmeli mi? Sevmeli be sevdiğim,sevmeli. İnsan bir tek kendi için sevmeli. Kendinde yaşayanla yetinmeli. Beklentisiz sevmeli,gelmeyeni gelmediğinden ötürü sevmeli. Gelse, acılar depreşip yaralar kanayacak,gelmese güzel hatıralarda teselli aranacak. Hangisi gerekli insana? Nefret mi, aşk mı?"
"Yalnızlığı, vazgeçilmezi oldu. Onca yılın ardından ona eşlik ettiğini hiç fark etmediği yalnızlığıyla yeni tanışmıştı. Birlikte nasıl yaşayacaklarını öğrenmeye çalışıyordu.
Eskisinden daha fazla kitap okumaya başladı. Kısa kısa hikayeler yazmak iyi geliyordu. Yaşadığı değil, yaşamak istediği, 'Yaşansa ne güzel olurdu.' dediği hayatları yazdı gizli gizli. Yalnızlığı ürettiriyordu ona."
"Başkalarının zaman dedikleri tanıma uymayan bir hayatın içerisinde sevdim seni. Acı ne demek? Ölüm ne demek? Ölümsüzlüğü tattım ben seninle. Seni unutmak ne demek? Yokluğun öğrenilecek bir yaşam şekli olamadı bende."
"Bir hususu hesap edemedin sevgilim. Seni bana