Zeynep
@begonvilsi
“Aslında bütün bu telaş, bir faninin ölümü unutmasının hikayesidir.”
Bu platformu bir hatırlatıcı ve not defteri olarak kullanıyorum :)
Hayatımız boyunca söylediklerimizi baştan alalım. Kimseye fırsat vermeden kendi ipliğimi kendim pazara çıkarmalıyım diye düşünüyorum. Kabul olunur bir tevbe için nedamet ve doğru yola azim şarttır.
Reklam
Hayretim büyüyor ve sır ve sırrın sahibini biraz daha idrak ediyorum. Ve görüyorum ki yeni idraklerim yeni perdelerdir. Vardıkça hedefin uzaklığı büyüyor. Şimdi geç kaldığımın telaşıyla ruhen çırpınıyorum. Her secdenin ele geçmez bir fırsat olduğunu anlıyor ve “secdede olmadan secdede olmak” larımı ah-vah ile anıyorum. Utanç içerisindeyim
Hayatta bunu bilmekten başka bilgi edinememiş biri bile Allah’ı hemen tasdik mevkiindedir. Aksi oluşlara ve daha neleri bildikleri halde aksine yönelenlere hayret ederim. Büyük hayret ederim ve bu sırrın karşısında büyük korku duyarım.-Ve varlığımın derinlerinde taşıdığım “Olmak” hevesimi düşünüp korkuyorum. Bu hevesimin iradesi bulunsaydı ve kendi buyruğu ile var olabilseydi rezil ve perişandım.-
Dört kutsal kelime duydum
Acz, nasip, rahmet, ölüm
Dört kutsal kelime daha duydum
Tutsaklık, teklif, kabul, özgürlük
Ve dört kutsal kelime daha duydum
Kendi sancağımdı tutunduğum
Zulmedince kendim, lutfedince sen
Seni andım hamdettim sana taptım
Bize ağır gelen kendimizdir. Yolda, okulda, işte, başkaları ile birlikte taşıdığımız kendimiz.
Reklam