Jung'a göre insan, "dış zorunlulukların taleplerini, ancak aynı zamanda iç dünyasına da adapte olduğu, yani kendi kendisiyle uyum içinde olduğu zaman ideal bir şekilde karşılayabilir."
Benim "iyi ilişki" diye nitelendirdiğim şey, insanın bazı isteklerinin yanıtsız kalmasına, yaşanan bazı belirsizliklere tahammül edebilme, karşımızdakina dair her şeyi bil(e)meme durumunu kabullenme gücüdür.
Ne ilginçtir ki kendi duygularına karşı yargılayıcı olmayan biri, çoğunlukla çevresindekilerin de kendisine bu şekilde yaklaşmasını sağlar. Kişinin kendisiyle kurduğu ilişki, başkalarının da onunla kuracağı ilişkiyi belirler.