Bir Dinozorun Anıları ve Bir Dinozorun Gezileri kitaplarını bitirmemle Türkiye ve dünyadaki zaman yolculuğum da sona erdi sanki. Tekrar tekrar okuyacağıma emin olduğum kitaplardan...
Reklam
Spoiler içerebilir.
Düşüş'te "özgürlüğü" anlamayan ya da yanlış anlayan bir adamın öyküsü var. Jean-Baptiste Clamence özgürlüğü kendi arzuları doğrultusunda kullanan bir avukat. Kitap boyunca duyduğu "gülüşler" artık özgürlüğü istediği gibi kullanamayacağının habercisi ve onun için bir rahatsız kaynağı. Bir intihar olayına şahitlik ettiği günden sonra ise rahatsızlığı iyice artıyor. Kendisine gülündüğünü, çevresi tarafından yargılandığını zannetmeye başlıyor çünkü kendi özgürlüğünü kullanamamasının suçluluğunu taşıyor. Eski hayatını sürdürmek için önce kendini zevke veriyor, ardından hissizliğe... Ancak devam etmek yine de zor geldiğinde başka bir çözüm yolu buluyor: Suçlarını itiraf edip herkese anlatarak aslında nasıl kendimizi kandırdığımızı fark ettirmek, insanlığın ortak kaderinin acısını paylaşmak...
Amok Koşucusu, Stefan Zweig'ın bir diğer çok bilindik romanı Satranç'la benzer bir olay örgüsüne sahip. Bir çırpıda bitebilen, okuması zevkli bir kitap.
Kitaba biraz önyargıyla başlamıştım ancak kısa sürede sürükleyiciliğine kapılıp gittim. Zeynep Selvili Çarmıklı da kitabın kişisel gelişim değil, kişisel kabul hakkında olduğunu belirtmiş. Benim hayat yolculuğumda kesinlikle yararlanacağım bir kitap.
Bu kitabı okurken o kadar çok altını çizdiğim yer oldu ki hangi alıntılamayı yaparsam yapayım kitabın asıl değerini veremeyecek gibi hissediyorum. Her cümlesinden insan kendine bir pay çıkarabiliyor.
