Der vakt-i civânî zi muhabbet çi hicâbest Bes tavr-ı acep lâzım eyyâm-ı şebâbest.
( Delikanlılık çağında sevgiden niçin utanmalı? O ilgi çekici durum gençlik günlerinin gerekliliğindendir.)
Ara sıra beldelerin o ufunetli havasından, o yeknesak manzarasından kaçar, nesîmin mesâmat-ı ezhardan henüz kurtulmuş parçalarıyla teneffüs etmeyi nasıl gönül olur da istemez? Sahrânın birbirine benzemez nice yüz bin elvan ve eşkâline dalmayı hangi nazar vardır ki arzu etmez?