bir konu üzerinde derinleştikçe o şeyin zihnindeki eski manası da kaybolur, büsbütün mana karanlığı içinde kalırdı. daha sonra en sade kelimelerin manalarını bile anlamayacak bir hâle gelirdi.
kitabullah'ın nurundan istifade kabiliyeti herkeste bulunamadığından gözü ve kalbi kararmış olanlar Kur'an-ı Kerim'i bile kendilerine vesile-i dalalet yapabilirler. kitabullah'da fena kalplerin hüsranını arttırmak hassası da vardır.
hakimiyet-i nefsiye, vücut ve ademi ve derece-i kifayet ve mukavemeti herkes için, yalnız nefsine karşı itiraf edebileceği derecede gizli ve gayr-ı muteayyın bir keyfiyettir, hatta insanın bazen böyle nazik meseleler hakkında kendi nefsine ait tahmini bile yanlış çıkar.