katre

katre
@behremend
ey sonsuz gençlik aynı yaşta oluruz belki bir gün.*
“acaba” ile başlayan her ihtimal karanlıktı. ama biz o ihtimallerin hep çok güzel, en azından mevcuttan daha güzel olduğunu düşünüyor, bu yanılgıyla kendi kendimizi yiyip bitiriyorduk. oysa karanlıkların içinde kötü senaryolar da olabilirdi, mevcut halimizi mumla aratacak senaryolar.
Reklam
zannediyordum ki benim hayatım dışındaki bütün hayatlar sıradan ve mükemmeldir. sonra bir soru buldum kendime. beni içine düştüğüm dipsiz kuyudan kurtaran bir ipti bu soru: “ne malum?” ne malumdu böyle olacağı?
savaş savaştır ve bir çocuğu dünyadan sonsuza dek korumak mümkün değildir.
sömürgeci kapitalistlere benzemek için benzeri görülmemiş bir soytarılığı kabullenmek, bir medeniyetin başına gelebilecek en büyük felaket olmalıydı.
sevgi körleşmeye başlayınca gözler ağulanır
Reklam