Zavallı kadın! İnsanların ancak felaket ve talihsizlik zamanlarında anlaşılacağını düşünmemişti. O bundan sonra ayıpları, fenaları öğrenecekti! O bundan sonra insanları anlayacaktı. O bundan sonra dostluk ve insanlık denilen şeyin ancak zenginken, mesutken, talihliyken görülen, ismi işitilen şeylerden olduğunu öğrenecekti. Gülerken, eğlenirken, gezerken pek çok olan dostların, yoldaşların, ağlarken insana eşlik etmeyeceğini bilecekti.
Bir gencin sonradan pişman ve mahcup olacak hiçbir hale düşmeden gençlik çağını geçirmesi ve ileride mazisine baktığı zaman asla yüz kızartıcı bir hale rastlamamaması ne mükemmelliyettir.