Fehmi ÇAKMAKLI
@bejoq
Kollarım iki yana sark mış, oturup duruyorum. Ya da korka korka birkaç sözcük karalıyor, esniyor, gecenin gelmesini bekliyorum. Karanlık bastırınca, nesneler de ben de tenlerimizden sıyrılacağız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın içine kapanması için bundan elverişli gün olmaz. Güneşin acımasız bir yargı gibi yaratıkların üzerine saçtığı bu soğuk aydınlıklar, gözlerimden içime akıyor; yoksullaştırıcı bir ışıkla aydınlanıyorum.
Bugünün kaybolmuş bir gün olduğunu şimdiden biliyorum. Karanlık basmadan önce doğru dürüst bir şeyler yapmayacağım. Bütün kabahat güneşte.
Ama bir odada yalnız kalınca, düşüncelerini kovmak için homurdanıp durduğunu işiti yorum. Yine de bütün gün suratı asıktır; hemen yorulup somurtur.
Elini boğazına götürerek : "Düğümlenip kalıyor bur da, geçmiyor," der.
Cimrice acı çekiyor.
Gizli kapaklı şeyler, ruh halleri, anlatılmaz duygular istemiyorum artık.