d
@beksinski
44 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Sen, burada doğduğunu söylüyorsun, diyordu Vahap.
Bense burada öldüm. Sen, bir insanın bir çok kez doğabileceğini söylüyorsun. Ben de sana, bir insanın bir çok kez ölebileceğini söylüyorum. Bir gün içinde bile, bir kaç kez ölebilir insan. Ben, onlardan biriyim.
Nasıl öldüğümü anlatayım istersen.
Hayır, anlatma dedim. Her şeyi biliyorum.
Hiçbir şey bilmiyorsun, dedi Vahap. Bildiğinizi sanıyorsunuz. Bilmiyorsunuz. Belki ölümü biliyorsun. Ama ölümden bin beteri var. Onu bilmiyorsun. Hiçbiriniz. Hiçbiriniz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
22 mart
Hiç. Hiçbir şey yazmadı. Ölmüş gibi.
Bu olağan bir şeymiş gibi yaşamaya alıştırmalıyım kendimi.
Ona söylemediğim ne kadar çok şey var. Onu yitirme korkusu artık bir “sahip olma” özlemi değil, bunları ona bir daha hiç söylememe korkusu. Bunların ne olabileceğini bilmiyorum, ama onun yanında olsaydım, bu sözlerin bir sağanak gibi boşanacağını biliyorum. Bir yaratma durumudur bu, tanrım, ne olur onu yeniden bulayım.
Acı çeken kimse her zaman daha sonraki ve ondan sonraki nöbetin bekleyişi içindedir. O an, acının onu beklemeden yeğ tutulabileceği sırada gelir. O an, insanın boş yere, zamanın akışını kesmek için, bir şey olduğunu hissetmek için, bu hayvanca acının sonsuz etkisini bir an için bozma amacıyla haykırmasıyla gelir - bu haykırış acıyı daha da korkunçlaştırsa bile.