Belli bir süre geçtikten sonra hiçbir şeyin olmayacağı, hiç kimsenin gelmeyeceği anlaşılır, geriye boş bir bekleyiş kalmıştır yalnızca. Belki de bu durumu yaşıyordu Macmann. İnsan öldüğünde çok geçtir artık, bekleyiş fazlasıyla sürmüştür, durmak için yeterince canlı değildir.
Acılarımdan söz etmeyeceğim. Onlar en derinlerine gömülmüş, hiçbir şeyi duyumsamıyorum. Orada ölüyorum işte, aptal bedenimin ayırdına varmadan. Görülen, bağıran ve çırpınan benim budala kalıntım. Birbirlerinin farkında değiller, bu karmaşanın içinde bir yerde düşünce çabalıyor ama sonuçsuz çabası. Her zamanki gibi beni arıyor olmadığım yerde.