Kalabalık şehirlerdeki yalnız zihinler bağlantı kurabilmenin özlemini çeker çünkü yüz yüze iletişimin en önemli şey olduğunu düşünürler. Ama saf doğanın ortasındayken, yalnızlık apayrı bir kişiliğe bürünür. Başlı başına bir çeşit bağlantıya dönüşür. Doğayla bağlantıya. İnsanın kendisiyle kurduğu bir bağlantıya..
Rol yapmak,sevmektir. Ne zaman güzel bir gülümseme ya da düşünceli bir bakış görsem, hemen bu gülen yüzün ya da bakışların ardındaki ruhun derinliklerinde hangi politikacının bizi satın almaya çalıştığını düşünürüm..