Her şeyi, herkesi sevmek, kendini sevgi için her zaman feda etmek hiç kimseyi sevmemek anlamına, bu dünyevi hayatı yaşamamak anlamına geliyordu. Sevginin bu ilkesine kendini kaptırdıkça hayattan uzaklaşmış ve sevgi olmayınca hayatla ölüm arasındaki o korkunç bariyer yıkılmıştı.
Kader konacak baş arar. Ama biz hep hüküm veririz: Bu iyi değil, bu doğru değil. Bizim talihimiz dostum, sudaki ağ gibidir: Ağı çekersin kabarır, sudan çıkartırsın hiçbir şey kalmaz.