Bir zamanlar pek içli dışlı olduğu gündelik yaşantısı, ondan kopup gitmişti. Ancak yeni öğrendikleriyle biçimlenebilecek, saydam, ağırlıksız bir maddeydi çevre. Üzerine hiçbir şey çizilmemiş kocaman bir cam parçası… Arkasındakileri bile göstermeyen. Ama yeni şeyler öğrenmek de öyle zordu ki! Hem güçsüz, çekingen ve uyuşuktu. Korkuyordu da… Her yenilik bir bıçak sivriliğiyle dalıyordu bilincine.