Unuttum diyorum, gerçi unutmadığımı hala biliyorum, artık daha az aklıma geliyorsun diye seviniyorum. Alışıyorum yavaş yavaş yokluğuna. Daha sonrasında seni hatırlatan bir yazı, seni hatırlatan bir şarkı ile karşılaşıyorum. Tüm bildiklerim boşa çıkıyor. Ruhum eski anılarla tekrardan boğuşmaya başlıyor. Sonra, seni görüyorum rüyamda, o rüyanın bitmesini asla istemiyorum. Hatta seni gördüğüm geceler kendisine kırmızı ayakkabı alınmış bir kız çocuğu gibi mutlu oluyorum. Sonrasında uyanıyorum, her şey bir rüyadan ibaretmiş, onu görüyorum. Günler geçtikçe artık dört gözle bekliyorum akşamları, belki rüyama girersin diye. Çünkü tutunacak tek dalımın o olduğunu biliyorum. Seni çok özlüyorum.