Büşra Emen
@bemen
Öğretmen
25 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sezgin Kaymaz’ın okuduğum ikinci kitabıydı. Bazı yorumların aksini düşünüyorum. Bence kitap çok akıcıydı. Bittiğinde gözlerimin dolmasına da engel olamadım.
3 köpek, 1 melek ve 1 insanın etrafında dönen bu kitap yine insanoğlunun acımasızlığını, bencilliğini yüzümüze vuruyor. Özellikle sokak hayvanları yasasıyla birlikte yüreklerimize dokunan her şeyi bir de o masum canların ağzından dinliyoruz. “İnsan neden inatla kendi gerçekliğini savunur?” etrafında dönüp duran sorgulamalarla baş başa kalıyoruz.
Yazarın Ruhlar Evi’nden sonra okuduğum 2. kitabı oldu. Ruhlar evini çok sevmiştim, Violeta’ya ise bayıldımm.
Violeta’nın bir pandemide başlayan ve 100 yıl sonra diğer bir pandemide sonlanan yaşamını, Camilo’ya yazdığı mektuptan okuyoruz. Dinliyoruz desem daha doğru olur aslında. Öyle bir anlatım var ki, sanki kitabın içinde bir gözlemciyiz ve okuduklarımız da kafamızda dış ses olarak geliyor bize. Sadece Violeta’nın yaşadıklarını, seçimlerini ve bunların sonuçlarını da okumuyoruz. Dönemin siyasi olaylarını, yoksulluğu, bunlara karşı savaşmayı, kadın hakları mücadelesini de görüyoruz bolca.
5 yaşında sünnet olup 13 yaşındayken yaşlı bir adamla evlenmek istemeyip evden kaçan ve tamamen kendi çabasıyla hayal ettiği yere gelen bir kadının gerçek öyküsünü okuyoruz. Yaşadığı her olayı üzülerek okurken kitabın sonunda akan göz yaşlarıma hakim olamadım.
Kendisinin de dediği gibi: “İnsanlar "Somali'de kadınların sünnet edilmesi yasaklanmış, duydunuz mu?" diyecekler bir gün. Sonra bir başka ülke, sonra bir öteki ve bir öteki... Böyle devam edecek, ta ki dünya kadınlar için güvenli bir yer hâline gelene kadar. Ulaşmaya çabaladığım o gün, benim için ne mutlu bir gün olacak! İnşallah, eğer Tanrı dilerse o gün de gelecek.”
“Bilmezler faniler onları nelerin beklediğini, nerelerden eksilip nerelerden çoğalacaklarını, kimlerle imtihan olup kimlerin elinden tutacaklarını. Bilmezler faniler. Yer, içer, uyur, güler, ağlar, kızar, dövüşür, tepişir, sevişir, yaşar giderler; bilirmiş gibi. Fanilere bahşedilen en büyük kudrettir bilmemek. Bundandır akıllarını yitirmeden yollarına devam edebilmeleri.”
Bir arkadaşımın mutlaka okumalısın diyerek verdiği bu kitapla tanıştım yazarla. Öyle çekti ki içine beni, bir çırpıda bitiverdi. Yazarın kaleminin güzelliği bir yana buram buram Anadolu kokması, kadınların sadece birbiri tarafından değil babaları, sevdikleri tarafından desteklenmeleri, Servi Nine ve üç güzellerin hiç yabancı gelmeyen yaşantıları… Bir de öyle güzel bağlanmış ki bütün bu yaşantılar, bütün bu hikayeler. Bitmesin isterken de öyle güzel bitiverdi ki değmeyin keyfe.
Okumalısınız, okutmalısınız.
Bu kitabı okumaya başlarken Rüya Dükkanı ya da Hyunam-Dong Kitabevi tadında bir kitap okumayı hayal etmiştim. Ne yazık ki umduğumu bulamadım. Kitap birden çok fazla karakterden bahsederek bir şey anlatmaya başlıyor. Daha başında “ne oluyor” ile başlattı. İlerledikçe akar sandım ama yine olmadı. Bir kitaba negatif bir yorum yapmak istemezdim ama kapağa aldanıp almak ve okumak isteyenlerin beklentisini yüksek tutmamasını öneririm. 2024 bitiş kitabım daha farklı olsun da isterdim. :)
