Ayla Kaya
Hayat Ne?
Hayat ne biliyor musun?
Karanlıkta yalın ayak koşmak mı durmadan,
Yoksa önünde duran o bembeyaz kağıda
Yazılan kaderi bir türlü okuyamamakmı?
Sahi, neydi hayat?
Bir rüzgârın peşine takılıp gitmek mi,
Yoksa her fırtınada biraz daha eksilmek mi?
Oysa ben sadece sığınacak bir liman aramıştım,
Kalabalıkların ortasında,
Yapayalnız kalacağımı bilmeden.
Şimdi göğsümde amansız bir sıkışma,
Nefes bile dar geliyor bu yorgun cana.
Gözlerimde anlamsızca süzülen o yaşlar,
Sessizce yanaklarımdan akıp giden neydi?
Sahi, neydi hayat?
Beynimin içinde bitmek bilmeyen bir uğultu,
Dünyanın gürültüsü çökmüş sanki zihnime.
Etrafım ne kadar kalabalık olsa da,
Bu yalnızlık, bu dilsiz yabancılık niye?
Çırpınan bir kuş kanadı kaldı gökyüzünde,
Kırık, yorgun ve menzilsiz...
Sert bir sonbahar rüzgarı esiyor şimdi,
Önümde açılmayan, paslı bir kilit gibi o kitap,
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
seninle sınırları kuşatılmış ülkelere gidelim
bağdaş kuralım savaş artığı günlerin ortasına
dizlerimde dinlenirken yorgun ağrıların
eteklerimde rüzgârlansın şiirin
gözümün gördüğü gök, yüzün olsun
halep’ten başlayıp babil’e uzanan yollarda
fırat’la dicle arasında durdum
gömleğinin yakasına iliştirdiğin adın
adımın yanında yakışmaya ayarlı
teni kavruk adam
başımı göğsüne yaslamama izin ver
ben, kalbinin üstünde nar tanesi;
omuz başlarına yağan karla sana kavilleştim.
gözlerine biriktirdiğim türküleri yakmaktan geliyorum
ellerimin kınasını yıkadığım kızıl denizler kurumadan
bu dağ dursun burada, kalbimin üstünde.
polis kayıtlarına geçmeden rüyamın tabirleri
ve patlamadan alnımda mavzerler
şu elimi tut, vurulurum.
ellerin bozkırdan akdeniz’e uzanan çiçek
basra’da sana dökülen denizden geldim
adımın aynasında gördüğüm bütün isimler senin
sokuldukça yaşlanan bu yaşamanın göz kirası sensin
Liya Zerya 🌺🕊
"Oysa Ben, sizin gizlediğinizi de, açığa vurduğunuzu da bilirim."
📖 Mümtehine Sûresi, 1
Kalbimi yarı yolda bırakıp gittin
Ellerinde emziğim ben ağlarım diye
Üstünde o ağır toprak
Bir erkeğin en ağır yükü
Bir gün Annesi yerine
Toprağı ile konuşmak...
-Yusuf Rüzgar