Tanrı, Yunus'a sevginin özünün, bir şey için harcanan "emek", "bir şeyi büyütmek" olduğunu, sevgiyle emeğin ayrılamayacağını anlatır. Kişi, uğrunda emek harcadığı şeyleri sever ve kişi sevdiği şeyler için emek harcar.
İlgi ve bakım, sevginin bir başka unsurunu, sorumluluğu açığa çıkarır. Bugün birçok durumda sorumluluk, kişiye dışarıdan yüklenmiş bir görev olarak anlaşılmaktadır. Fakat gerçek anlamıyla sorumluluk, tamamıyla iradi bir edimdir. Benim başka insanların, ister belirgin ister gizli olsun, gereksinimlerine verdiğim yanıttır. "Sorumlu" olmak demek "yanıt" vermeye hazır olmak demektir. Yunus kendini Ninova halkına karşı sorumlu hissetmiyordu. O da Kabil gibi, "Kardeşimin bakıcısı mıyım?" diye sorabilirdi. Seven insan yanıtlar. Kardeşinin yaşamı sadece kardeşini değil, onu da ilgilendirir.