bende, her zaman yaşamayı hakir görme hastalığı vardır. meğerse o yiğitlik, gençliğim dolayısıyla ölümü kendimden pek uzak görmek gibi aldatıcı bir cesaretten ibaretmiş.
biz bu dünyada o kadar yanlış hisler, zanlar içinde yaşarız ki bilimin bize gösterdiği büyük büyük varsayımları, gerçekleri biz bu küçük aklımızla çevremizdeki ufak tefek eşyaya uydurarak, benzeterek hep yanılırız.
ne olduysa oldu. bugün oldu. ben buradayım. sen de şimdi her neredeysen orada, oralarda mutlu ol. bırak, dünya biraz da bizi unutarak, affederek dönsün.