Hmm... Hımm... Beklentimi çok düşük tuttum sanıyordum. Saçma sapan mantık hatalarıyla dolu olmasına rağmen okurken dalga geçerek eğleneceğim, anlamsızca hoşuma gidecek bir şey bekliyordum. Eski tarz gotik kitapların günümüz versiyonu gibi. Tutmadı. Karakterler hiç ilgimi çekmedi. Yazımı iyi değildi. Kullanılan argonun tarzı da hoşuma gitmedi. (Gerçi bu çevirmenin kelime tercihi olabilir.) Sadece şu cinayetlerle ilgili olayı öğrenmek için okudum.
Okulda Kara Balo diye neredeyse kitabın başından beri bahsedilen bir gece var. Cinayetler bu gece oluyormuş filan. Bu gecede meğerse herkes kimin kim olduğunu bilmeden işi pişiriyormuş. Bu kısma gelince kafamı sandalyemde geriye yaslayıp tavana boş boş bakıp neden neden diye hayatı sorguladım. Sonra elimden çıkarılacaklar için bir süredir düşündüğüm goodreads rafını oluşturdum.
Bir de baloda kimin kiminle nerede ne halt yediği belli değilken bir iki öğrencinin ortada olmadığını fark edip telaşlanıyorlar. Cidden böyle mantığa ne diyeyim ben, ne diyeyim? Her yıl birinin kaybolduğu gecede maskeli fırında mercimek partisi düzenleniyor. Ben de mantık arıyorum. Suç bende, bendeee.
AMA cinayetlerle ilgili gizem için bir şey olmasını çok istemiştim. Yazar hem istediğimi yapmış hem de ötesine geçmiş. O yüzden beğendim.
İnternet hikâyesi okur gibi bir iki kafa arkadaşla da şakalaşarak beeeelki okunabilir. He harcayacağınız zaman ve para düşünülürse tavsiye etmem.
Ahmet Mithat ismini her sözelci ve eșit ağırlık öğrencisi duymuștur. Kendisi yazı makinesi olarak bilinir ve döneminin ilk popüler roman yazarlarından biridir. Türk edebiyatının ilk romancılarından olduğunu eklemekte de fayda var diye düșünüyorum.
Bu kadar bilgiden sonra kitabımıza bakmak daha mantıklı olur. Șahsım uzun zamandır yabancı yazarlar okuduğu için bunalmıș hissediyordu. Bu yüzden Türk edebiyatına bakmam gerektiğini düșündüm.
Tabii biraz ön yargılı olduğumdan aklımda hep șöyle kalmıștır; Türk romanları çok sıkıcıdır ve anlașılması zordur. fakat...
Dersimi iyi dinlediğimden Ahmet Mithat'ın așağı yukarı kitabını sade bir dille yazdığını biliyordum bu yüzden kitaba bașlamaya karar verdim.
Kitabı ilk açtığımda beni șu cümle karșıladı
Mustafa Meraki Efendi'nin oğlu Felatun Bey'i tanır mısınız? Galiba tanıyamadınız.
Bu giriș beni șașkınlık ve hafif bir tebessüm içinde bıraktı çünkü romanın içinde bendeee burdayım diyen bir yazarla karșı karșıyaydık. Ama eğlenceli bir adam Ahmet Mithat, tebessüm ettiğim bölümler olmadı değil fakat herkes kitabın arasına girmesini hoș karșılamayabilir.
Konuya gelirsek o zamanın doğu batı özentiliğini ele almıș, ders niteliğinde ișlemiș, yazdığı romanla insanları bilgilendirmek ve düșündürmek istemiș. Bașarmıș mı derseniz?
Elinden geleni yaptığını söyleyebilirim.
Eksi olarak gördüğüm șeyler ise Felatun Bey'in çok detaysız ișlenmesi Rakım'ın ise üzerinde çok durulmasıdır.
Son söz olarak ise edebiyatımızın ilk ürünlerinden biri olan bu eseri okuyun okutturun çünkü ilkler özeldir...
