Seni kendimden tanıdım çocuk
Yüreği sürekli çiğnenen bir yol
Gövdesi acılardan acılara köprü
...
Gün olur, onuru güzel çocuk
Acı da yakışır insanın yüreğine
Bu ağıdı öldüğün için söylemiyorum
Sen ölmedin Rüveyda; at vuruldu; ben öldüm
Her hamlesi bir tabut şimdi bakışlarının
Yıkayıp kefenledin; mehtabına gömüldüm
Her iklime kanatlı bir haberci salsınlar
Çağır aşıklarını; namazımı kılsınlar
Duysun alem ateşin dağı erittiğini
Bu illetin taşları bile çürüttüğünü