Yarattığı bütün fikirler, yaratıcılarının zayıflığına gülmek için dev gibi büyüyorlarmış gibi geliyordu. Kendisini elinde olmadan, ustasının sırrını çalarak süpürgeye su taşımasını emreden, ama nasıl “Dur!” denileceğini unuttuğu için bu suyun içinde boğulan çırakla karşılaştırıyordu.*
Özgüven yitirildiğinde ya da öyle sanıldığında, bireyin kendisi kendi gözünde küçüldüğünde, önemsizleştiğinde, özsaygısı zedelendiğinde kendi içinde ne kadar da ufalır insan, okuyucuya itinayla hissettirir.
*Goethe’nin “Büyücünün Çırağı” adlı öyküsünden.