Gökmen Sezgin
@benggokmen
2 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Her aşk farklı olduğuna göre (farklı kokular, farklı dokunma
biçimleri, farklı psikolojik roller), her aşkta, paylaşılan sözcükler de farklı olur, diye düşünüyor insan.
Ama, hayır! Kalıp sözcükler, yaşadıklarımızdan daha önemli. Ve “seni seviyorum” tümcesindeki totaliter
sahiplenme, tüm aşk deneyimlerini standartlaştırıyor. Aşkı nicelleştiriyor. Bu tümceyi, aşkı aritmetiğe
dökmek için kullanıyoruz: “Ben, üç kere âşık oldum.”
Sayfa 16
Reklam
Sözcükler bizi kör eder. Tüm duygularımızı ve düşüncelerimizi birer sözcüğün içine sıkıştırma yolundaki
baskın faaliyet, duyularımız aracılığıyla ulaşacağımız kavrayışı engeller, önünü keser.
Sayfa 16
Birbirimizi anlayamayacağız korkusuyla, sözcükleri gereğinden çok fazla kullanıyoruz. Konuşmamanın,
iletişim kurmayı reddetme anlamına çekilmesinden, kabalık olarak görülmesinden korkuyoruz. Ayrıca,
çok fazla konuşuyoruz. Sessizlik bizi ürkütüyor. Sessizliği denetleyemiyoruz.
Sayfa 14
İlk insan ve ilk peygamber Adem, günah işlemeyi cennette yaşamaya yeğlemiştir; yaşamın
değişkenliğini, sıkıcı tekdüzeliğe yeğ tutmuştur. Đnsan imgeleminde cennet, hiçbir zaman çok ilginç bir
yer olmadı. Hayal gücümüzü harekete geçirmedi, geçiremez de.
Sayfa 12
Reklam