“İyi de bu neden kötü olsun?”
“Bu konuşmanın başını sana hatırlatmama gerek var mı, Esra? Yeniden hayatımda böyle bir adam istemiyorum!”
“Balım, bu biraz Kenan’a haksızlık değil mi? Adamın sana karşı böyle bir niyeti de olmayabilir, bunu bir kenara bırakıyorum ama sadece bu yüzden, sırf o salak hergeleye benzerlikleri var diye -ki bu sadece sana göre böyle- adama bu şekilde davranamazsın. Bu işi medeni insanlar gibi düzeltmen ve yürütmen gerek.”
“Dün akşam amacım buydu ama işler biraz karıştı,” derken sesim kendiliğinden kısıldı.
“Onu da duydum, merak etme.”
Beni anlayacağını umarak bir kez daha şansımı denedim.“Bak, ben her şeyi fazla içselleştiririm. O yarışmayı kaybettiğimiz anda bundan kendimi sorumlu tutarım. Sürekli kafamda keşkeler olur ve bunlar beni yer bitirir. O yüzden lütfen söylediklerimi ciddiye al. İnan bana senin için daha iyi olacak, bana güven.”