Odamda beni kitaplarım bekler. Bu yegâne tesellidir. Her eşyasını ayrı ayrı ve gayet iyi tanıdığım bu odada, yalnız onlar her zaman için yeni bir koku taşırlar. Her zaman söyleyecek birçok lafları vardır.
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul;
Görmedim, gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görülür dünyada,
Lakin efsunlu güzellikleri sensin yaratan.
Yaşamıştır derim, en hoş ve uzun rüyada
Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan...
Eser, Yahya Kemal'in şiiridir. Münir Nurettin Selçuk bu güzel şiiri bestelemek istemiş ve 'Yahya Kemal hangi tepeden bakmış' diye, tek tek İstanbul'un tepelerini gezmiştir. En son Pierre Loti'ye çıkmış ve orada ilham gelmiş, şiiri bestelemiştir. Aradan zaman geçer ve Münir Nurettin Selçuk, Yahya Kemal ile karşılaşır. Münir Nurettin Selçuk, Yahya Kemal'e hangi tepeden baktığını sorar ve 'Pierre Loti' cevabını alır. Şarkının güftesinin de bestesinin de esin kaynağı aynı yerdir. 💕