İsmihan.
@benismok
Yok yok, kalkayım ben evde çiçeklerim bekler.
Sabrın sonunu avucumun içi gibi bilirim
Müsait bir yerde inebiliriz artık sevgilim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geçtiğimiz altı ayda çok şey oldu.
Biraz ölmemeyi,
Azıcık hayatta kalmayı,
Olduğu kadarıyla yaşamayı
Öğrendim.
Çürükler iyilişir, ne var ki zihne yerleşen görüntüler asla.
Zamanla geçmeyen şeyler var. Solmaz, yumuşamaz veya anıya dönüşmezler. Her zaman sert ve büyüktürler, bir insanın karnında ve göğsünde bir heykel gibi dururlar ve orada gürlerler.
Öyleyse yaşamak, hayata karşılık hayallerden vazgeçtiğimiz bir kaybetme biçimidir.
