İsmihan.
@benismok
Yok yok, kalkayım ben evde çiçeklerim bekler.
Ne olursa olsun, çocukken hayat, koptuğu yerden daha kolay devam edebiliyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yalnızlık ailesizlikmiş meğer, yalan da olsa bir ailem olunca nasıl mutlu göründüğümü hissettim.
6/10
Beğendi
·25 saatte okudu
·2022 6. kitabı
... Şöyle diyemem mesela: Herkesin bildiği ölümü ben mahrem sandım. Hayat tabutun dışında öyle aldırışsız devam ediyor ki, içerde ben utandım! Dilencilerin, dileneceğine çalışsana, diye azarlanmaları gibi, ben de tabutun içinde hareketsiz yatarken, öleceğine yaşasana diye azarlandım ve kendi ölümümden utandım.
Kendi doğamı yadırgıyorum. Sence bu olağan mı? Bir bütünlük arıyorum çünkü kendimi darmadağın hissediyorum, dağılarak yok olacakmışım gibi hissediyorum. Peki sence bu olağan mı?