Tuğba
@bennett
kıskançlıklar, sahiplenmeler, bağlılık, beklentiler, arzular…Ve korkunda haklısın : “Tüm bunlar ortadan kalkarsa aşkımdan geriye birşey kalır mı?” Senin aşkından geriye hiçbir şey kalmaz. Aşk kalır sadece…ama aşkın “ben” veya “sen” ile ilgisi yoktur. Aslında, tüm o sahiplenme, kıskançlık, beklenti ortadan kalkınca aşk yok olmaz – sen yok olursun, ego yok olur. Tüm bunlar egonun gölgeleridir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Birisi seni severse bunu kabullenirsin çünkü kendini seviyorsundur. Kendinle mutlusun; başka biri seninle mutlu – ne güzel! Bu seni sarhoş etmez, egonu aşırı şişirmez. Sadece keyfine bakarsın; bir başkası daha senden keyif almaktadır – ne güzel! Sürdüğü sürece bu masalı elinden geldiğince güzel yaşa – sonsuza dek sürmeyecek.
Kimseye ihtiyacın olmadığında, kendi kendine yettiğinde, yalnızken gayet mutlu ve mesut olduğunda, işte o zaman aşk mümkündür.
Hiçbir ilişki sorunsuz bir noktaya erişemez. Veya eğer bir ilişkinin artık ortada hiçbir sorun olmadığı bir noktaya vardığını görürsen bil ki artık o bir ilişki değildir. İlişki yok olmuştur – kavgacılar yorulmuştur, herşeyi olduğu gibi kabullenmeye başlamışlardır. Canları sıkılıyordur; artık kavga etmek istemiyorlardır. Kabullenmişler ve daha iyiye götürmeye çalışmaktan vazgeçmişlerdir.