“Yerde bir şey gördün, değersizdir senin için, ama bir başkası gelir de almaya kalkarsa o zaman değerlenir gözünde, hemen elini uzatırsın!"
Mesele şu: İkimiz de kötürümüz. Kötürümlük kıskıvrak bağlamış bizi, önce benim ayaklarımı, sonra ellerimi, en sonunda aklımı.
Günün hangi saati olursa olsun uykuya yatıyordu. Tembelliği korkunçlaştı; bir inat, bir enerji halini aldı.