Şevval Kaptan
@bensevoli
Okumayı, gezmeyi, öğrenmeyi, öğretmeyi, kedileri ve çiçekleri seven biri
Ayağım acıyordu. Asıl söylemek istediğim bu değildi. Ayağım acıyordu ama en çok acıyan yerim ayağım değildi. Ne var ki en çok acıyan yerlerden bahsetmek öyle kolay olmuyor. 
Reklam
Galiba zamanın göreceliği en çok aşkta, savaşta bir de hastalıkta ortaya çıkıyor. Dünyanın kalanı için akrep üç aşağı beş yukarı benzer şekilde soksa da, bu üç grupta ayakta kalmaya çalışanlar için zehrini başka türlü akıtıyor. Ölüm anının bir ömrü hatırlamaya yetecek kadar uzun sürmesini ya da sevgiliyle geçen bir saatin bir dakika, ondan ayrı bir dakikanın bir yıl gibi hissedilmesini nasıl açıklar insan yoksa? Yahut hastaların, hasta yakınlarının akmak bilmeyen zamanın içinde ağır ağır eriyişini mesela. 
Ayak seslerinden peşimden geldiğini anlayınca çocukluktan kalma tanıdık bir rahatlamayla içten içe sevindim. Çocuklar bulunmak için saklanır, yakalanmak için kaçarlar.
Eski bir zaaf bu. Kuyruğu dik tutma telaşı. Yenen yumruğu dahi acımadı ki tebessümüyle karşılama inadı. Ne uğursuz tebessümdür o, ne fena histir, insanı kendi cehenneminde zebaniye çevirir. 
Reklam