berâ
@bera
Şu anda okuduğu kitap
Hatrına yazılacak bölüm bu gibi hissettiriyor
Ölüm haberlerde, ölüm mısralarda, satır aralarında ölüm, camide yanıbaşımda.. bir genç atlıyor köprüden ölüm onu yakalamakta. 'Korkmayın' diyorum 'Korkmayın, o şimdi ölüm ordusunda süvari. Ölüm daldırdı pençelerini suya bir çırpıda onun canını kurtardı. Ölüm can kurtardı korkmayın. O öldü diye ağlamayın!' Derken bir fısıltı arkamda, belki de önümde bilmiyorum. O fısıltı her yerde.
Reklam
Puan vermedi·90 syf.·
5 günde okudu
·2019 35. kitabı
Fakat nihayetinde, ölümün nasıl bir şey olduğunu kimse anlayamaz. Kim ölümü gerçekten tecrübe edebilmiş ki? Hiç kimse. Ölümü tecrübe edenler çoktan öldüler. Yaşayanlar arasında, ölümün nasıl bir şey olduğunu bilen tek kişi bile yok. Yalnızca tahmin yürütülüyor. Bu tahminler ne şekilde olursa olsun, tahminden öteye geçmez. Ölümün bir mola olması, mantığa bile aykırı. Ölmedikten sonra bunu anlayabilmek mümkün değil. Ölüm her şey olabilir.
..kocam bana iyi davranıyor. Hem nazik, hem de düşünceli davranıyor. Beni aldatmıyor, çok da çalışıyor. Ciddi ve herkese karşı kibar. Arkadaşlarımın tümü ağızbirliği etmişçesine, “Öyle iyi bir adam hiçbir yerde yok,” diyor. Şikâyet edecek tek bir yanı yok, diye düşünüyorum ben de. Fakat işte bu şikâyet edecek tek yanının olmaması arada sırada sinirimi bozuyordu. O “şikâyet edecek tek bir yanı yok” ifadesi içerisinde, hayal gücünün dahil olmasına izin vermeyen bir şeyler, insanı tuhaf bir şekilde geren bir şeyler vardı. Bu da benim tepemi attırıyordu.
Eğer herhangi bir nedenle erken ölmek durumunda kalsam bile benim için fark etmiyordu. Bir varsayım karşısında yapılabilecek en doğru şey yol alması için kendi haline bırakmak. En azından şimdilik yaşamımı genişletmiş durumdaydım. Bu muhteşem bir şeydi. Artık ellerim bomboş değildi. Yaşadığıma dair farkındalığım derinleşiyordu. Tüketilmiyordum. En azından tüketilmeyen bir kısma sahip olarak buradaydım. İşte bu yüzden, yaşamakta olmanın gerçekliğini hissedebiliyordum. Yaşarken gerçeklik hissi vermeyen bir yaşam ne kadar uzun sürerse sürsün, bir anlamı olmayacağı kanısındaydım. Artık, bunu kesin olarak anlayabiliyordum.
Reklam