İnsanın bedeni yaşlandıkça dayanmak zorlaşıyorsa; kir, rahatsızlık, ve kıtlıktan, sonu gelmez kışlardan, çoraplarının hep nemli olmasından, işlemeyen asansörlerden, soğuk sudan, kumlu sabundan, dökülen sigaralardan, garip ve kötü lezzetli yemeklerden kalbi sıkışıyorsa, hayatın doğal işleyişinin böyle olmadığına dair bir işaret sayılmaz mıydı bu? İnsanın atalarından kalma farklı bir hatırası olmasa, bunları dayanılmaz bulmak için bir sebebi olabilir mi?
Geleceğe ya da geçmişe, düşüncenin özgür olduğu bir zamana, insanların birbirinden farklı olup yalnız yaşamadıkları; hakikatin var olduğu ve yapılanın geri alınamadığı bir zamana...