Sığamadım. Ne hayata, ne hayatımdaki insanların hayatına..
Hep bir ayağım eşiğin içinde, bir ayağım dışında..
Hep eğreti kaldım bu hayatta..
Ne kızıyorum, ne güceniyorum kimseye.
Demek ki yazgı böyle..
Ama işte, insan yinede sığmak, sığınmak istiyor istemsizce..
Hep fazla geldim birilerine..
Bazen de kendime.
En çok da şu koca yeryüzüne,
Sığamıyorum nedense..