Beren

Sevdiğimizi öldürürüz Gerisi zaten hiç yaşamamıştır Kimse bu kadar yakın değil Başka kimseyi bu denli yaralamaz… Unutkanlık, yokluk, hiçlik Sevdiğimizi öldürürüz Başkasının ciğeriyle boğulmaya Verdiğimiz sondur bu Ne tek bir nefes yeter ikimize de Ne de toprak kabul eder İç içe geçmiş bedenlerimizi Yaşıyoruz işte Küçük bir umut Ve paylaşılmaz bir kederle…
Şiir
Reklam
“İnsanlar olarak böyleyiz değil mi? Vaktimiz olduğunu düşünerek her şeyi erteliyoruz. İyiliği, mutluluğu, sevinci, sevdiğimize onu sevdiğimizi söylemeyi… Fakat zamanımızın az olduğunu bir şekilde öğrendiğimizde o küçücük zamana çaresizce her şeyi sığdırmaya çalışıyoruz. Keşke biraz içimizden geldiği gibi yaşasak.”
Sayfa 143·Kitabı okudu
İkisi de gökyüzüne ait olsa bile ay ve yıldızlar hiç aynı olur mu? Sen aysın, onlar yıldız bile değil.
Sayfa 58·Kitabı okudu
Gözlerini kapatıyorsun, Gözlerinin ardındaki hayaller, gördüklerinden daha mutluluk verici, hissediyorsun. Alçaklarda bir bulut, Biraz yıldız, Tenini ısıtan güneş, Başına düşen yağmur. Elini uzatsan dokunacakmışsın gibi hissediyorsun ama hayallere dokunulmaz, biliyorsun.
Sayfa 6·Kitabı okudu