Ülkü’nün eli, Selim’in parmaklarının üstünde durduğu o kısacık anda evrende bir yerde güneşler doğmuş, o güneşler yeni galaksiler doğurmuştu sanki..ikisi de yaşadıkları o anın büyüklüğüne yemin edebilirdi, evrenin zihinlerinde olduğunu bilmeden.
Gerçekliğin önünde küçük bir zerreydi insan ve İlmiye hayatında ilk defa, zerrelerden oluşan o dev gerçekliğin bir parçası gibi hissederken öyle bir duyguya vardı ki… o duyguda ışık vardı. Fark edince ışık olursun.
İlla taraf tutacaksan tek bir taraf olduğunu, yaşamın tarafında olduğunu unutmayacaksın! İnsan olmak, asıl önemli olanın ne olduğunu anlamakla başlar ve asla unutmamakla şekillenir.