... Hamlet'in sürüncemeciliğini, düşünmenin sakıncaları başlığı altında değerlendirmenin yanlış olacağını belirtmek zorundayım. Çok düşünmekten kaynaklı boş ve gereksiz düşünme ve dolayısıyla fiilen düşünmeme, unutma: Onun kişiliği budur. Mesele düşünmenin sorunlu olması değil, düşünmenin eylemden kopuk olması, belli bir noktada eyleme dökülmemesidir. Mesele düşünmesi değil, eylemle sözü ikili karşıtlık içinde kavraması, bunu diyalektik bir bütün içinde birbiri içinden çıkan ve birbirine geri dönüp birbirini besleyen öğeler olarak almamasıdır. Bu açıdan, sürüncemeciliğini duygusal biri olmasıyla ilişkilendirmek de yanlıştır.