Aşırı sürükleyici bir devam kitabıydı. İlk kitabı da güzeldi ama bu bambaşkaydı. İnsanı bitmeyen bir heyecandan diğerine peşinden sürüklüyor. Elimden bırakamadım. Şaşırdığım, biliyordum dediğim yerler oldu. Son kitap kütüphanede yok ama merak ettiğim için bir şekilde okuyacağım gibi görünüyor.
Bazı karakterlere aşırı üzüldüm...
Gray'in gitgelli saçma hareketlerineyse sinir oldum..
Bir yorum gördüm, bu yazar romantizm yazmasın diyordu ahsjshjs katılmamak elde değil...
Umarım seri daha fazla şey almadan mutlu sonlu biter..
Emma'yı çok sevdim ya o kadar naif tatlı bir karakter ki.. Umarım mutlu sonuna kavuşur.
... ama ölüm böyle bir şeydi: Onunla yüzleşmeyi hak edip etmediğinizi umursamıyordu. Kendi istediği gibi gelip bir canı geride kalanların nasıl hissedeceğini düşünmeden alıyordu.
"İnsanlar karmaşık yaratıklardır," diye ekledi Adam. "Tamamen iyi ya da tamamen kötü değiliz. İyi ve kötünün tonlarıyız. Pek çok tonu. Eminim bunu anlıyorsundur, Gray, böyle bir ismin varken."