"Göz yum cihâna aç gözünü dem gelir geçer.
Sen göz yumup açınca bu âlem gelir geçer."
Bir nefes alıp gideceğiz, yüzyıllık ağaçların serin gölgesinde... Tıpkı onlar gibi."
Toplum bir köle satın almıştı. Kimden? Sefaletten.
Açlıktan, soğuktan, yalnızlıktan, terk edilmişlikten, yoksulluktan. Acıklı bir pazarlık. Bir parça ekmeğe karşı bir ruh. Sefalet arz ediyor, toplum kabul ediyor.
Ne tuhaf oluyor şu insanlar! Kimse, içinden mucize olduğuna inansa bile itirafa yanaşamaz! Siz bile, ‘Belki de yalnızca rastlantıdır,’ diyorsunuz: Kendi düşüncelerine karşı öyle büyük korkuları oluyor ki insanların, tahmin edemezsiniz!