Berke
@berkaslan
56 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Devlet, karşı-ağırlığın yokluğunda, bireysel özerkliği indirgeme eğiliminde olabilir. Proudhon şöyle söyler: "Devlet'in gücü bir yoğunlaştırma gücüdür; ona fırsat verirseniz, kısa zamanda tüm bireysellik ortadan kalkar, kolektivite içinde soğurulur." "Hükümetçilik" (gouvernementalisme) ve "tüm formlarıyla komünizme" karşıtlığı buradan gelir. Proudhon'un zihninde, devlet tehlikesi karşısında çoğulculuk ve bireysellik sorunu sıkı sıkıya bağlantılıdır.
Sayfa 54 - Theorie de la propriete, 144 & 242
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ancak Proudhon bireyi inkar eden "cemaat"ten daha şimdiden sakınır. Zira ona göre "cemaat" de mülkiyet gibi -ama farklı bir biçimde- zorbalıktır. "Cemaat, özünde, yetilerimizin özgürce uygulanmasına, en soylu eğilimlerimize, en içten duygularımıza karşıdır." "Bilincin özerkliğine tecavüz eder." Dolayısıyla, Proudhon'a göre "ilga edilmiş mülkiyet" "cemaat"e açılmamalıdır. Bu durumda Proudhon "Hegelyen" esinli bir formül önerir: cemaat "tez", mülkiyet de "antitez" olduğuna göre, "yeni bir toplum formu" "sentez" olacaktır. Bu sentez cemaatte ve mülkiyette iyi olanı alacaktır (kolektif çerçeve kaygısı ve bireysellik kaygısı).
Sayfa 51
Proudhon'a göre kim olursa olsun hiçbir bireyin "kendi yaratmadığı ve doğanın ona bedavadan verdiği bu zenginliği" temellük etmeye hakkı yoktur. Bu durumda "insanın insan tarafından sömürülmesi"nin başlıca temellerinden biri kapitalist mülkiyettir.
Sayfa 50
Marx bireysel öznelliğin öznelerarası niteliğini ortaya koyar, bireysel tekilliği yeni bir biçimde düşünmek için bir taslak çıkarır: kolektif deneyimlerin bireyleşmesi olarak. Bu perspektifte birey bir kolektif tekil gibi bir şey olacaktır; bu patikayı özellikle Pierre Bourdieu habitus nosyonuyla geliştirecektir.
Sayfa 40
Durkheim "bireysel egoizmi ılımlılaştırabilecek tek güç gruptur" der. Bu yapıtta Marx'ın tersine tam da bireyselleşme süreci adına iş bölümünü ve uzmanlaşmayı savunur: "Bireysel kişilik uzmanlaşmanın ilerlemesinden zarar göremez, aksine iş bölümüyle birlikte gelişir." Neden? Çünkü "bir kişi olmak, özerk bir eylem kaynağı olmaktır. İnsan ancak içinde ona ve yalnızca ona ait olan, onu birey kılan bir şey olduğu ölçüde bu niteliği edinebilir." İş bölümü süreci, insanı eski kökensel cemaatlerin himayesinden kopararak ve onu özgül yetkinliklerle donatarak, bireyselleşme yürüyüşüne destek olur. Durkheim bireyselleştirici uzmanlaşma ile toplumsallaştırıcı karşılıklı-bağımlılıkların dengesi içinde ilerleyen "tam olmayan insan''ı Marx'ın "bütün insan" idealine tercih ettiğini itiraf eder.
Sayfa 39