berk oktay
@berkokty
Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır, bir güldürür;
Sen hem bir hastalık hem de sağlık
Öyle günler gördüm ki, aydın gökler kararıp
Bahtım bir bulut gibi üstüme çöker oldu,
Her gözümü yumunca tanıdık yüzler görüp,
Hayaller alev alev beynimi yakar oldu.
Ümitsizlik, gariplik dört tarafımı sarıp
Yüzüm sırıtsa bile, içim yaş döker oldu.
Her sabah ilk ışıklar gözlerimi oyardı,
Uyanan taş duvarlar iniltimi duyardı.
Öyle günler gördüm ki, duvarlar gelir dile,
Gözümde canlanırdı eşkiya masalları.
Varlığımı sarardı, hain bir isteyişle
Görmediğim yumuşak bir düşmanın elleri
Kafada çelik gibi fikirler dursa bile
Kalplerin eksik olmaz böyle zayıf halleri:
Bazen kendi kendimin elinden kurtulurdum,
Kalbimi bir çamurda çırpınırken bulurdum.
Öyle günler gördüm ki, dost dediğim insanlar
Ben yanına varınca dudağını kıvırdı.
Bir zamanlar yanımda ağız açmayanlar
Sırtımı sıvazladı, bana öğüt savurdu.
Silahsız gördüğüne saldıran kahramanlar
En alçak tekmelerle beni yere devirdi.
Ruhum bir heykel gibi düşüp parçalanırdı.
Bu sesleri duyanlar gülüyorum sanırdı.
Reklam
Ne zaman kendimle kalsam baş başa
Mâbedime dalar ayak sesleri
Benliğim ürperir, düşer telâşa
Huzurumu çalar ayak sesleri
Yankılanır boşluk o meş’um sesle
Yaklaşır iştahla, şevkle, hevesle
Bir anda donduran soğuk nefesle
Korkusunu salar ayak sesleri
Tek hamlede boylu boyunca yıkar
Boynuma yargısız hükmünü takar
Haince dolanır, sıkar da sıkar
Sanki çelik yular ayak sesleri
Gölgeler büyürken ışığım söner
Feleğim şaşırır, şirazem döner
Tepeden tırnağa üstüme siner
Terim ile sular ayak sesleri
Kıvranırken ruhum azab içinde
Beynim yanıt arar “kim”de, “niçin”de
Kalbim yalnızlığın idam suçunda
Canım kana bular ayak sesleri
Ne musalla taşı, ne de bir mezar
Kefensiz, tabutsuz cesedim bîzar
Kütükte kaydıma intihar yazar
Son namazım kılar ayak sesleri
