Yargıç, "Size bir şey sormak istiyorum," dedi. "Konumuzla doğrudan doğruya ilgili değil ama, yine de sormak istiyorum. Herhangi bir şeye hâlâ inanmakta mısınız?
"Oh, evet. Kutsal bencilliğe inanıyorum. Katı kalpliliğe! Yalana! Ve insan yüreğindeki umursamazlığa inanıyorum."
"Ben de bundan korkuyordum. Başka türlü de olamazdınız zaten."
Kern sakin bir sesle, "Daha hepsi bitmedi," diye karşılık verdi. "Ben iyiliğe de inanıyorum. Arkadaşlığa, aşka ve başkalarına yardım etmeye de. Hayatta bunları da görüp tanıdım. Belki de işleri tıkırında giden birisinden çok daha iyi bir şekilde."
Eski Yunan kahramanları günümüzün duygulu bir kadınından daha çok ağlardı. İnsanın gözyaşını içine atmaması gerektiğini onlar çok daha iyi biliyorlardı.
Acımak ıstırap değildir. Acımak başkasının felaketi karşısında duyulan gizli bir sevinçtir. Bu felaket kendimize veya sevdiğimiz birisine gelmediği için aldığımız rahat bir soluktur.