berra acar
@berlin07
"Elli bin şiir, roman filan okudum, yaprak dökümünü anlatır."
NHR
-> DM yalnızca kitaplar üzerine
1 Nisan
265 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Yürürken Sen Sen DeğilsinFelsefe
Yürümenin ürkütücü ve tehlikeli olduğunu düşünenlerdenim ben de. Özellikle trafik, hava kirliliği ve kaosun olduğu şehir yaşamında yürümek pek sağduyulu davranış görünmüyor.
Kitabı okuyunca özellikle yalnız yürüyüşlerin doğada ve şehir trafiğinde mümkün olabileceğini düşünmeye başladım. Dün özellikle trafikte arabadan inip yürümenin hayallerini kuruyordum.
Yürümenin Felsefesi bir kaç terapi yöntemi geliştirebildiğim imkan sağladı. Özellikle "felsefe ne işe yarar?" sorusuna yanıt arayanlar mutlaka okumalı
Reklam
Her felsefe sorunu, doğrudan ya da dolaylı olarak insanla ilgilidir. Bu nedenle felsefede ele alınıp tartışılan her sorunun temelinde, insanın beliğine ilişkin bir kabül vardır. Bu önemli yeri nedeniyle, "İnsan nedir?" sorusu, yani soruyu soranın kendisini, kendi türünü sorguladığı soru, en başından beri filozofların sormadan edemedikleri temel sorulardan biridir. Soru, insanın kendini bilmesinin, kendi varlığının ya da türünün temel ıralayıcılarını (karakterize edici) belirleme sorusudur.
"Düşünce tarihimizin hiçbir döneminde insan kendisi için günümüzdeki kadar sorun olmamıştır" saptamasından yola çıkan Scheler, İnsanın Kosmosdaki Yeri'nde "İnsan nedir?" sorusunu, yeni bir bakış açısıyla yanıtlamaya girişir.
"Bugün biri doğabilimsel, biri felsefi, biri de teolojik olmak üzere, birbiriyle hiç ilgisi olmayan üç antropolojimiz var. Ama hala insanın ne olduğuna ilişkin üzerinde birleşilen bir düşünceden yoksunuz, İnsanla ilgilenen bilimlerin sayısı sürekli artmış olmasına karşın, bu bilimler -ne kadar değerli olursa olsunlar- insanın ne olduğunu aydınlatmaktan çok karartmışlardır.
Bu nedenle en geniş temel üzerinde yeni bir "Felsefi Antropoloji" geliştirmeye karar verdim. Bu yazı, insanın neliğini bitki ve hayanla ilişkisinde ele almakta, aynı zamanda insanın kosmostaki kendine özgü metafizik yerine değinmekte; yeni "Felsefi Antropoloji'yi ana çizgileriyle ortaya koymaktadır."
Max Scheler, bu küçük hacimli kitapta ortaya konan düşünceleriyle, yüzyılımızda ortaya çıkan bir felsefe dalı olan "İnsan Felsefesi"nin ya da "Felsefi Antropoloji"nin kurucusu sayılmaktadır.
NOT: alıntıdır
Lise öğretmenimizin önemle değer verdiği yazardı Jane Austen. Bir yazarla karşılaşmanın en şansızı onu ders geçme amaçlı okumaktır. Sense and Sensibility de Emma ve Pride and Prejudice'ın kaderine uğramıştı o zamanlar. Aylarca okuyup da bugünkü baş döndürücü tadı o zamanlar almadığım gerçeğiyle yüzleşmeye çok seviniyorum.
Çok cümlesini anlaşılmadığından değil hayranlıktan gen gene okudum.
Romanı anlatmaya gelince bende kalanları çok güzel biçimde anlatmış olan çevirmen Hamdi Koç'dan alıntıyı paylaşmak en iyisi olur
“Jane Austen ahlakçı bir yazardır; doğruyu göstermeyi sever. Daha az yetenekli bir yazarda bir felakete dönüşebilecek bu ahlakçı tutum, bu düzeltme içgüdüsü Jane Austen'da hikaye kalitesini ve sevimliliğini hiçbir şekilde zedelemez. Çünkü onun ahlakçılığı, tüm eleştiri tarihi klişelerine rağmen ısrarla dikkat çekmek isterim ki, politik olduğundan çok estetik temellidir. Davranışlarımız, sözlerimiz muhtemel sonuçları bakımından değerlendirilmeden önce ilk andaki duygusal etkilerine göre değerlendirilir. Dolayısıyla, aslında eleştirilen, sık sık, hareketin 'şık' olmadığıdır 'yakışmadığı'dır.”
“Nihayet, Akıl ve Tutku diğer tüm başarılarından önce, aile olmakla ilgili bir romandır. Manik bir aşk yaşayan bir kızkardeşe abla olmak, öyle bir kıza anne olmak ve hep aynı sadakatle, ona inancını kaybetmeden, ondan şüphe etmeden anne olmak görmezden gelinemeyecek bir örnektir. Romanın asıl dersi bence burada yatar. Çoğumuz çocuk sahibiyiz ya da olacağız. Kızımız ölçüsüz, kontrolsüz bir aşka kapılıp gittiği zaman biz de ona Marianne'in annesinin ona güvendiği kadar güvenebilecek miyiz, onun ne yaptığını bildiğine, yanlış bir şey yapmayacağına inanabilecek miyiz? Hele ablası bile inanmıyorken!
Aile olmanın gururu üzerine, 'biz' olmanın özel talepleri üzerine daha güzel
Platon'un diyaloglarını anımsatan bir edebi anlatımla etik, iyi, kötü, dostluk, erdem gibi kavramları masaya yatıran bir yapıt. Diderot'un düşünce dünyasına adım atmak için güzel bir başlangıç olabilir
