berna toker
@bernaaass
4 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne denirdi? Her şey değişmişti. Her şeyi olduğu gibi yani
bugün bana verildiği gibi kabule mecburdum.
Hayır, o
maziyi düzeltmekle, hattâ güzelleştirmekle meşguldü. Neden
olmasın sanki, kendimize daima yaşanacak iklim yaratmaktan
başka ne yaparız? Hâl denen keskin bıçak sırtında
oturamayacağımıza göre…
Geniş, büyük bir
aynanın önünde durmuş, dikkatle çehremi seyrediyordum. Ve
her defasında kendi kendime bu ben değilim ki… Bu ben
miyim? İmkânı yok…
Bir ara yavaşça
doğruldum ve yüzüne baktım. Hafif açık dudakları
gülümsüyor gibiydi. Yüzü bazı uçanlarda olduğu gibi iyice
içine doğru çekilmişti. İnsanın düpedüz yokluğu idi bu!
Bununla beraber, kapalı gözleriyle, yarı açık dudağıyla,
belirsiz nefes alışıyla ve bilhassa kendisi olmayışıyla ne kadar
güzeldi. Fakat niçin uyurken bu kadar mesuttu? Kime ve neye
böyle gülüyordu?