Çocukken elime cam kırıkları alır ve onlara saatlerce bakarak hülyalara dalardım.Başka çocukların da cama karşı hususî bir alâka taşıdığını gördüm.Camın içinde rüyalar var.Hele aynalar!Geceleyin aynaya bakmaktan korkardım.Halam bana demişti ki:
-Sakın geceleyin aynaya bakma,fenadır.
- Neden hala?
- İnsanın sonu fena olur.
Hâlbuki ben o zamana kadar,pek çok defalar geceleyin aynaya bakmıştım.Sonradan bakmadım ama baktıklarımın uğursuzluğundan kurtulabilecek miyim?Ben ne kadar batıl hislerle doluyum,bilsen.Ne kadar inanırım böyle şeylere...