Yirmi yaş dolaylarında öyle bir an vardır ki yaşamın geri kalan kısmı boyunca ya herkes gibi olmayı, ya da farklılıklarını erdeme dönüştürmeyi seçmen gerekir.
Sahip olmanın suçundan ve ekonomik rekabetin yükünden arınmış bir çocuk, yapılması gerekeni yapma iradesi ve bunu yaparken coşku duyma yeteneğiyle büyüyecektir.
"İnsanları düzen içinde tutan ne? Neden birbirlerini soyup öldürmüyorlar?" Sanki uzun süredir bastırmaya çalıştığı soru patlak vermişti.
"Hiç kimse çalınacak bir şeye sahip değil. Eğer bir şey istersen gidip depodan alabilirsin. Şiddete gelince doğrusu bilemiyorum Oiie; durup dururken beni öldürür müydün? Eğer öldürmek isteseydin, buna karşı çıkarılan yasa seni engeller miydi? Zorlama, düzeni sağlamanın en etkisiz yoludur."