Tevekkül, her şeyi idare eden yegâne yaratıcıyı arkasına almış olmanın verdiği bir endişesizlik, bir güven hâline erişmektir.
İçinde tevekkül olmayan imanın kanadı kırıktır.
İnsan lütf-u ilahiyi kendi diliyle daraltmamalı... Her an, her çeşit gelişmenin vuku bulabileceğine inanmalı, bunu mümkün görmeli ki ümidi, hakiki bir dua olabilsin.