Derde yar olmak, hem ağyâr olmak ne mümkün! İki zıddın arasında, bir saye bulmak ne mümkün! "Öyleyse yürümek gerek; hiç değilse durdukça ağırlaşan yükü, adımlara bölüştürmek gerek."
Kabul etmek gerekiyor; insanlar ve nağmeler iç içedir. Zaten her düşün bir melodisi yok mu? Bir ses, uyum içinde çalınmaz mı kalplere, bazen durduk yere? Sonra başka bir yerde, uzak bir ülkede mesela veya hemen orada, hatta şu anda, tanıdık gelmez mi, o eski nağme?
Kendime ;
Korkmalı tüm insanlık yeni dünya düzeninden, yapay zekâdan, hızlı yaşamaktan, yaşamı görememekten, o muhteşem çiçekleri gökyüzünü sokakta oynayan çocukları görememekten, duyamamaktan hatta düşünememekten. Bir yerlere yetişmeye çalışmaktan kafamızı çevirip baktığımız tek şey ekranlarken Momo gelse bize de acır gözlerle bakardı belki bizi kurtarmak için de uğraşırdı.
Momo, öylesine başlayıp 3 günde bitirdiğim, sürekli okumak istediğim sonu hemen gelsin diye heyecanlandığım kitaptı çünkü daha fazla ne verebilir acaba diye düşündüm.
Nihayetinde abartıldığını düşünüyorum çünkü sürekli "çocuklar için yazılmış ama büyüklerin de okuması gereken kitap" diye söylemler duydum ama çok fazla kaliteli yazar zaten bizi çok fazla kitapta makalede ekranlarda uyarıyor. Bu çocuklar için doğru kitap büyükler için zaman geçirmelik.
MomoMichael Ende · Kabalcı Yayınevi · 201382,3bin okunma