Gerçek şu ki aşk sonunda, iyi günde ve kötü günde, hastalıkta ve sağlıkta, zenginlikte ve yoksullukta, ölüm bizi ayırıncaya kadar aynı yastığa baş koymaya söz verirken ve imza atarken bizi ikna eden bir yalan olarak kalır.
Pavlos, sevgiden doğmayan başarıların hiçbirinin anlamlı olmadığını söyleyerek sevgiyi yüceltir ve insanlık oyununun son perdesinde üç karakterin hayatta kalacağını söyler; "İnanç, umut ve sevgi. Ama en önemlisi sevgidir."