Artik sanki yasamiyorum, yasayan birini seyrediyorum; daha once bildigim romani okur gibiyim.Bir roman , kendini okumaya baslasaydi herhalde bu kadar sıkıcı bulurdu kendini..
"Neden yasiyoruz sanki biz ?" diye soruyordu Selim Bey.Kisa zamanda samimi olmuslardi . "Sıkıntım da benimle birlikte ihtiyarliyor," diyordu."Eskiden oldukca canli ve neseli bir sıkıntiydi ; simdi benim gibi aksi , cekilmez ve gittikce hicbir seyi begenmez oldu."