Sümeyye Kıroğlu
@besincibab
Atatürk Üniversitesi
324 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
10/10
2021 7. kitabı
Gönlümün şairi, gönlümün tercih ettiği soylu şair; Sezai Karakoç. Sesimi şiirlerinde buldum; kimselerde bulamadığım o sesimi Sezai Karakoç’ta buldum.
Reklam
Çiçeklerin Lisanı·102 syf.·
10/10
2021 4. kitabı
Çiçeklerin de bir anlamı ve lisanı vardır. Bize teselli ve hoşluk verir varlığıyla. Tabiatın bir harikasıdır ve Rab tealanın bir nimetidir. Varlığıyla neşe saçar. Bir nevi bize dost, arkadaş olur. Bu kitap da çiçeklerin lisanına ve anlamına değinir. Lisanının nasıl doğduğuna dair bilgiler içerir. Çiçekleri bilelim, anlamlarına vakıf olalım ki sevdiklerimizi incitmeyelim.
10/10
Beğendi
·2020 1. kitabı
Hüseyin Su' nun okuduğum ilk öykü kitabıdır. Girişte yer alan ilk öykü beni hiç olmadığı kadar derinden etkiledi. Gülşefdeli Yemeni'nin son satırında birkaç damla gözyaşı düşüverdi kitaba. Bu hüzün, insanı boğan bir hüzün değildi. Yüreğimi öyle güzel kaplamıştı ki Halakız karakterini kendim olarak hayal ettim.
Kitapta yer alan öykülerde Anadolu'nun o masum, sahici insanlarıyla tanıştım. Yanağımda Dedemin Sakal izleri öyküsünde hiç görmediğim o ehl-i irfan dedemi gördüm. Yazarın kalemi bir su misali aktı gitti. Beni de beraberinde götürdü. Hüseyin Su, öykü yazmaktan hiç vazgeçmesin, biz de okumaktan hiç vazgeçmeyelim.
Sufi ve Şiir·204 syf.·
10/10
Beğendi
·2021 3. kitabı
Kitap biteli yaklaşık bir ay oldu. Bitirdiğimde, üzerinde çok düşündüğüm kitaplardan biri haline geldi. Kitabın türü araştırma-incelemedir. Üzerine kitapla ilgili bir incelemede bulunmak güç biraz benim için. Bu olumsuz bir eleştiri olarak algılanmasın. Tekrar tekrar okuyacağım bir kitap oldu benim için. Klasik şiire ve tasavvufa düşkünlüğümden olsa gerek ki üzerinde çok düşünüyorum. Bu kitabın devamı mahiyetinde bir kitap arayışı içerisindeyim.
Kitabın temel vurgusu; Hilmi Yavuz'un kitap hakkındaki bir değerlendirmesi olan, ''Osmanlı şiirini anlamanın yolu tasavvufi öğretilerden geçer.'' sözüdür diyebiliriz. Kitabın müellifi hakkında kitabı okuyunca, eğer okursanız, o vakit bir değerlendirmede bulunursunuz. Benim söyleyebileceğim şudur; ben kitabı okurken müellife bir hoca, yazdığı kitaba ise bir mektep nazarıyla baktım. Dilerim, Sufi ve Şiir kitabını en yakın bir vakitte heybenizde bulundurursunuz.
NOT: Klasik şiire, aşka, hikmete, tasavvufa bir insana duyduğunuz yakınlık kadar bir yakınlık duyuyorsanız kütüphanenizde bu kitaba yer açın derim.
Puan vermedi·
Beğendi
Esselam! uzun bir aradan sonra kitap inceleyeceğim. yazalım bakalım, neler çıkacak ortaya. :)
Öncelikle, İsmail Abimizin dili çok samimi. O kadar etkilendim ki.. Kitabı okurken, ‘Aaaa harbiden ben de karşılaştım böyle insanlarla. Ben de yaşadım bu tip olayı’ dedirtti bana. Kâh ağlattı, kâh sevindirdi. Bazen hepsini harmanlayıp okuyucuya sundu. Kitabın içindeki kahramanlar için mi diyeyim bilemedim ama bizden, içimizden ya da ‘sokaktan’ diyeyim. Gündelik hayatımızda yaşadığımız olayları anlattı, anlattı ama o samimi dili, o gündelik olaya tekdüze baktırtmadı bana. Biraz toparlayacak olursak
, kitabın arkasında şu yazıyor:
‘Bir türlü bitmeyen öğrenciliğin, ekmek peşinde koşup da yetişememenin ve günün birinde birine âşık olmanın acemiliği... Kendi çocukluğunun bile acemisi olan bir çocuğunun kırgınlığı da cabası. Burada bu var’ yazıyor.
Beni dinlendiren kitaplar arasında yerini aldı bile..
Reklam